Beenpers met stijgende gewichten

Voor de training op het veld zijn transportabele en voor de vrije training functionele gewichten zoals bijv. medicijnballen nodig. Optimaal zouden verschillende zware medicijnballen/gewichten zijn.

Aan de hand van de training met een medicijnbal: De spelers gaan met de rug plat op de grond liggen. Ze spannen de buikspieren aan en proberen met de wervelkolom volledig op de grond te liggen. Ze buigen de benen, de voetzolen zijn parallel aan de grond. Ze leggen de kleinste/lichtste van de beschikbare medicijnballen op de voetzolen en strekken nu de benen naar boven. Er moeten zoveel herhalingen worden gemaakt tot de maximale uitputtingstoestand is bereikt. Dan wordt de volgende zwaardere medicijnbal genomen. Dit gaat zo door tot slechts nog één herhaling mogelijk is. Optimaal kan deze oefening in een krachthonk aan de beenpers worden getraind. Voor het trainingsveld bieden ook weerstandsbanden zich aan. Hier kan individueel de weerstand worden bepaald, o.a. door het band bijv. dubbel te leggen. Voor belastingsvariatie/intensivering kan de oefening ook met één been worden uitgevoerd.