Speelsysteem 1 - 4-4-2 linieformatie als offensieve variant 1-2-4-4

Het speelsysteem 4-4-2 wordt als offensieve variant in een 2-4-4 opgesteld. Hierna volgt de plaatsing van tien veldspelers en een keeper op het speelveld. De spelers worden volgens hun positie in vier linies (keeper/verdediging/middenveld/aanval) opgesteld.

De offensieve formatie ontstaat uit de 4-4-2 liniestaffeling, waarbij de spelers nu een offensieve positie innemen. Doel is om de volledige breedte en diepte van het speelveld te benutten, om grotere speelruimtes voor de opbouw van het eigen aanvalsspel te verkrijgen. De eerste linie is de keeper. De tweede is de viermansverdediging. Hierin staan de twee centrale verdedigers 20-30 meter uit elkaar. De buitenverdedigers schuiven naar de zijlijn op en staan licht naar voren verschoven (hoe ver is afhankelijk van de tegenstrijdige tactiek). Ze fungeren praktisch als middenvelders. In de derde linie, de middenveldketen, worden de buitenste middenvelders buitenaanvallers en de twee centrale spelers in de halfposities staan licht teruggeschoven en zijdelings verschoven ten opzichte van elkaar en dienen als balverdelers. De vierde linie is het spitsenduo, een van de twee neemt een diep geplaatste positie in, de ander een slechts licht hangende. Bij balbezit van het eigen team beweegt de keeper zich tussen zijn doel en het midden van de eigen speelhelft, zodat hij een afstand van ca. 20 meter tot de verdedigingslinie heeft en altijd als een soort libero aanspeelbaar is.