Speelsysteem 1 -4 -4 -2 op lijn

Hierna volgt de plaatsing van tien veldspelers en een keeper op het speelveld. De spelers worden volgens hun positie in vier linies (keeper/verdediging/middenveld/aanval) opgesteld.

De basisformatie komt overeen met de 4-4-2-opstelling in liniestaffeling. De eerste linie is de keeper. De tweede linieformatie de viermansverdediging, de derde de middenveldketen en de vierde linie het spitsenduo. Bij balbezit van het eigen team beweegt de keeper zich tussen zijn doel en het midden van de eigen speelhelft, zodat hij een afstand van ca. 20 meter tot de verdedigingslinie heeft en altijd als een soort libero aanspeelbaar is. De afzonderlijke veldspelerketens hebben een afstand van 8-12 meter in de lengte tot de volgende keten en 7-12 meter tot de volgende medespeler in de breedte. In dit systeem wordt gespeeld met twee centrale verdedigers, twee buitenverdedigers in de verdedigingslinie, op het middenveld met twee defensieve middenvelders in de halfposities en twee buitenste middenvelders, evenals met twee aanvallers. Bij balbezit van de tegenstander beweegt het team zich in het verdedigingsverband in de 4-4-2 linieformatie op een vlak van maximaal 35 x 35 meter. De verdedigingsformatie kenmerkt zich in de uitgangspositie door een liniepositionering van de afzonderlijke teamonderdelen. D.w.z. zowel de vier verdedigers als ook de vier middenvelders en de twee spitsen staan op dezelfde hoogte. Ze vormen daarmee drie verdedigingslinies. Daarbij moeten bepaalde afstanden onderling worden aangehouden die een optimale verdediging van het eigen doel waarborgen. Deze afstanden zijn in de regel als volgt: In de breedte 7-12 meter en in de diepte 8-15 meter. De afstanden van de individuele spelers en teamonderdelen kunnen door wisselend speeltempo, verandering van de spelsituatie of door tijdelijk ondertalspel variëren. In teamverband wordt een compact, gedisciplineerd verschuiven nagestreefd, met als doel de ruimtes te verkleinen en de tegenstander enerzijds geen pasmogelijkheden in de diepte te bieden en hem anderzijds de mogelijkheid te ontnemen om individuele acties te starten. Tot de belangrijkste tactische duelmaatregelen behoort het de balvoerende speler naar de buitenbaan te sturen en door dubbelen in balbezit te komen, evenals de spelopbouw van de tegenstander door het verschuiven naar de buitenspelers te leiden, daar de paswegen zo af te sluiten dat alleen nog een pass naar het midden mogelijk is. Daar wordt de speler dan gedubbeld en massief onder druk gezetn