Individuele training is niet alleen een goede manier om in de trainingsvrije tijd fit te blijven. Alleen trainen kan ook helpen de balbeheersing en de coördinatie te verbeteren. Daarnaast kan het repertoire aan schijnbewegingen worden uitgebreid of een schottechniek worden aangeleerd of verbeterd.
Het beslissende voordeel van individuele training is dat de moeilijkheidsgraad makkelijker aan één speler dan aan een hele trainingsgroep kan worden aangepast. Bovendien kan heel gericht meer tijd worden gestoken in het trainen van de zwakke punten van de speler.
Wordt de training alleen gedaan, zonder trainer, dan spelen ook de motivatie en de zelfdiscipline een belangrijke rol. Geef je spelers daarbij opdrachten van gemiddelde moeilijkheid. Daardoor is de opdracht uitdagend genoeg om een basismotivatie te waarborgen. Tegelijk is de oefening niet te moeilijk, zodat de drang om ze te volbrengen niet al bij de eerste pogingen verdwijnt.
Doet de speler de trainingen alleen, dan heeft dat ook positieve effecten op de persoonlijkheidsontwikkeling:
- De speler leert zichzelf te organiseren, omdat hij op de dag tijd vrijmaakt om de training te doen.
- De speler leert zichzelf te motiveren, omdat hij niet door zijn medespelers of zijn trainer wordt aangespoord. Daarbij helpt het dat spelers tussen 10 en 12 jaar een heel grote bewegings- en speelvreugde en veel enthousiasme voor nieuwe dingen meebrengen.
- De speler leert zijn prestatie zelf in te schatten, omdat hij geen feedback van zijn trainer krijgt. Vraag je speler heel gericht hoe makkelijk of moeilijk hij de individuele training vond, om de zelfreflectie te bevorderen. Waardeer daarbij ook dat de speler zijn ‘huiswerk’ heeft gedaan.