System gry 1 - 4 -3 -3 z trójkątem defensywnym

System 4-3-3 definiuje przede wszystkim liczbę zawodników z pola w poszczególnych formacjach. Bramkarz jest początkowo wyłączony z tego sposobu liczenia. W prezentowanym tu systemie 4-3-3 pomocnicy są ustawieni na boisku w kształcie trójkąta. Poszczególne formacje określa się liniami. Pierwsza linia to bramkarz. Druga linia to czwórka obrońców, trzecia linia to dwaj defensywni pomocnicy, czwarta to ofensywny centralny pomocnik, a piąta linia to trio napastników. Przy posiadaniu piłki przez własną drużynę bramkarz porusza się między swoją bramką a środkiem własnej połowy, tak aby miał ok. 20 metrów dystansu do linii obrony i był zawsze dostępny jako rodzaj libero oraz mógł interweniować przy długich piłkach za linię obrony. Zawodnicy z pola powinni przy posiadaniu piłki wykorzystywać całą szerokość i głębokość boiska. W tym systemie gra się z dwoma środkowymi obrońcami, dwoma bocznymi obrońcami w linii obrony, w pomocy z dwoma pomocnikami na półpozycjach, jednym ofensywnym pomocnikiem w centrum oraz z dwoma skrzydłowymi napastnikami i jednym centralnym napastnikiem. Przy własnym posiadaniu piłki dzięki ustawieniu z czterema ofensywnymi zawodnikami ma się zwiększoną liczbę stacji podań w pobliżu strefy zagrożenia bramki. Przy posiadaniu piłki przez przeciwnika drużyna porusza się w formacji obronnej 4-2-3-1 w formacji liniowej na obszarze maksymalnie 35 x 35 metrów. Obaj skrzydłowi napastnicy są cofnięci do pomocy. Formacja obronna charakteryzuje się w swojej pozycji wyjściowej ustawieniem liniowym poszczególnych formacji. Tzn. czterech obrońców stoi w linii, dwaj defensywni pomocnicy, przed nimi centralny pomocnik i obaj skrzydłowi napastnicy tworzą linię, a centralny napastnik również. Dzięki temu tworzy się cztery linie obronne. Przy tym należy zachowywać określone odstępy, które zapewniają optymalną obronę własnej bramki. Te odstępy wynoszą z reguły: na szerokość 7-12 metrów i na głębokość 8-15 metrów. Odstępy poszczególnych zawodników i formacji mogą się zmieniać w zależności od zmiennego tempa gry, zmiany sytuacji na boisku lub tymczasowej gry w osłabieniu. W ugrupowaniu drużynowym dąży się do zwartego, zdyscyplinowanego przesuwania, z celem zawężania przestrzeni i tym samym uniemożliwienia przeciwnikowi z jednej strony podań w głąb, a z drugiej strony pozbawienia go możliwości rozpoczynania akcji indywidualnych. Do najważniejszych taktycznych działań w pojedynkach należy kierowanie zawodnika z piłką na bok i zdobywanie piłki przez podwajanie, oraz kierowanie rozegrania przeciwnika przez odpowiednie przesuwanie na skrzydłowych, zamykanie tam dróg podań tak, aby możliwe było jedynie podanie do środka. Tam zawodnik jest podwajany i poddawany silnej presji.