Druzyna atakujaca jest ustawiona na wysokości linii 16 metrów. Ćwiczenie jest trenowane na połowie boiska na jedna bramkę. Prawy pomocnik H ustawia się na półlewej pozycji do wykonania rzutu wolnego. Przy nim są piłki. Obaj napastnicy są ustawieni w polu karnym między punktem karnym a linia pola karnego na tej samej wysokości. Prawy środkowy obronca C stoi na środku i nieco do tyłu między dwoma napastnikami. Lewy środkowy obronca B i polprawy pomocnik G są ustawieni na wysokości linii pola karnego, nieco na prawo od półkola pola karnego. Prawy zewnętrzny pomocnik E jest ustawiony w centralnej tylnej strefie, a zawodnik A udaje się w tylna strefę zawodnika H. Na wysokości linii środkowej stoją boczny obronca D i pollewy pomocnik F. Legenda zawodników/pozycji: Formacja podstawowa BR = Bramkarz A = lewy boczny obronca B = lewy środkowy obronca C = prawy środkowy obronca D = prawy boczny obronca E = lewy zewnętrzny pomocnik F = pollewy pomocnik G = polprawy pomocnik H = prawy zewnętrzny pomocnik I = lewy napastnik J = prawy napastnik
Zawodnik H strzela piłkę prawa stopa ostro i z dużym efektem, jak polwysoki lub wysoki strzał z rzutu wolnego na dalszy słupek (2. słupek) lub na bliższy słupek (1. słupek). Z zamierzeniem się zawodnika H zawodnicy ofensywni ruszają. Napastnik I i napastnik J krzyżują się w kierunku 1. słupka lub bramkarza. Przy czym napastnik I nie tylko biegnie w kierunku bramkarza, ma też opcje wybiegnac naprzeciw strzelcowi rzutu wolnego, aby z nim szybko/krótko wykonać rzut wolny. Zawodnik C sprintuje do pierwszego słupka, B biegnie w kierunku pola bramkowego i punktu karnego, a zawodnik G w kierunku drugiego słupka. Prawy zewnętrzny pomocnik E jest ustawiony w centralnej tylnej strefie, a zawodnik A udaje się w tylna strefę zawodnika H z opcjami podbiegnicia za nim, aby dośrodkować lub przy podaniu do tyłu zmienić stronę gry. Na wysokości linii środkowej stoją boczny obronca D i pollewy pomocnik F. Po każdym rzucie wolnym zawodnicy wracają na poczatkowe pozycje i startuje następny przebieg. Na początku cwicyzc bez przeciwników, aby wypracować automatyzmy. Później z przeciwnikami i oczywiście z obu stron.