Żonglerka - głowa

- Dla zmotywowania zawodników można liczyć kolejne udane odbicia głową bez przerwy. Zawodnik z największą liczbą główek wygrywa. - Przy tym ćwiczeniu zawodnik musi odchylić głowę do tyłu, tak aby piłka mogła odbijać się pionowo w górę od czoła. - Powierzchnią uderzenia jest czoło. - Zawodnik lekko wygina się w lordozie, wzrok stale skierowany na piłkę. - Ramiona są z boku ciała, zgięte w łokciach (podobnie jak przy noszeniu skrzynki z wodą). - Zamknięcie oczu tuż przed kontaktem piłki z czołem jest naturalne i następuje instynktownie. - Nogi są lekko ugięte w kolanach. Dzięki sprężystemu ruchowi wynikającemu z pracy mięśni łydek, głowa tuż przed kontaktem z piłką porusza się w górę w kierunku piłki. Dzięki temu piłka odbija się od czoła w górę. - Należy zwrócić uwagę, aby impuls z mięśni łydek nie był wykonany zbyt wcześnie, gdyż efekt się zniweluje i piłka nie odbije się w górę. Należy też uważać, aby impuls nie był zbyt silny, ponieważ piłka odbije się zbyt wysoko od czoła i będzie trudniejsza do kontroli.