Roczny plan treningowy · U14–U23

Tydzień 37: gra kombinacyjna przez środek

Kompletne jednostki treningowe (3) z ćwiczeniami (12) – przygotowane przez trenerów z licencją. Otwórz każde ćwiczenie jednym kliknięciem w aplikacji webowej easy2coach.

Temat tego tygodnia

Ze względu na zwartą obronę we współczesnej piłce przestrzenie w środku są szczególnie ciasne. Przez to atakowanie środkiem boiska jest szczególnie trudne. Kto mimo to chce skutecznie przedostać się kombinacyjną grą przez środek przeciwnika, potrzebuje dobrze wyszkolonych technicznie zawodników – 1. kontakty muszą być czyste, podania dokładne, a piłka przy dryblingu musi dosłownie kleić się do nogi.

Oprócz wymagań technicznych w doprowadzeniu piłki środkiem do groźnej strefy pod bramką pomaga też uzgodnione pokazywanie się do gry i wychodzenie na pozycję. Dodatkowo zawodników można wesprzeć przećwiczonymi rozwiązaniami gry kombinacyjnej przez środek.

Wymagania, by skutecznie kombinować przez środek boiska, są wysokie. Jeśli jednak twojej drużynie uda się skutecznie przeprowadzić atak środkiem, szanse na gola są wyraźnie większe niż przy ataku skrzydłem.

W łącznie 3 jednostkach poświęconych kombinowaniu przez środek akcent jest podzielony na 3 obszary:

  • Podanie do pomocników z pozycji środkowego obrońcy
  • Podanie do napastnika z pozycji środkowego obrońcy
  • Podanie do napastnika jako pomocnik

Autor Luis Österlein

Jednostka 1

Ćwiczenia: 4

Gdy środkowy obrońca ma uruchomić defensywnego pomocnika, idealnie jest, jeśli defensywny pomocnik może kontynuować grę przodem do kierunku gry. Jeśli jednak defensywny pomocnik otrzyma podanie, mając przeciwnika za plecami, często pozostaje mu tylko możliwość oddania piłki z powrotem do środkowego obrońcy.

Aby twojej drużynie udało się uruchomić twojego defensywnego pomocnika w otwartej pozycji ciała, pomocne mogą być następujące rozwiązania:

  • Przewaga liczebna w środkowym sektorze: Jeśli własna drużyna ma przewagę liczebną w środkowym sektorze, na przykład gdy przeciwnik broni w systemie 4-4-2, a twoja drużyna gra w systemie 4-1-2-1-2, defensywny pomocnik często jest wolny. Obaj środkowi pomocnicy w idealnym przypadku ściągają na siebie środkowych pomocników przeciwnika i defensywnego pomocnika można bardzo dobrze uruchomić. W tym celu może on pokazać się do podania w lukach między obu napastnikami albo odejść na słabą stronę. Ważne jest przy tym, aby defensywny pomocnik poruszał się w półotwartej pozycji ciała i regularnie orientował się przed przyjęciem piłki. Najpóźniej bowiem w momencie podania do defensywnego pomocnika powinien on znaleźć się pod presją.
  • Równość liczbowa w środkowym sektorze: Jeśli zarówno twoja drużyna, jak i zespół przeciwnika grają w systemie 4-4-2, znacznie trudniej jest wprowadzić twoich środkowych pomocników do gry przodem do kierunku gry. Jednym z możliwych sposobów jest to, że środkowy pomocnik po mocnej stronie startuje w głąb i pociąga za sobą swojego przeciwnika. Równocześnie środkowy pomocnik po słabej stronie dynamicznie wbiega w otwartą przestrzeń i może zostać uruchomiony przez środkowego obrońcę prowadzącego piłkę. Pod warunkiem, że środkowy pomocnik po słabej stronie zdołał uwolnić się od krycia swojego przeciwnika, a środkowy pomocnik po mocnej stronie zdołał pociągnąć za sobą swojego przeciwnika. Kolejną możliwością jest pokonanie linii w środku pola. W tym celu pomocnicy muszą działać w ustawieniu w głąb. Jeśli środkowy obrońca uruchomi teraz głębiej ustawionego pomocnika, ten może odegrać piłkę do 2. defensywnego pomocnika. W tym celu defensywny pomocnik musi natychmiast podążyć za piłką, gdy linia zostanie pokonana.
  • Dynamiczna trójka obrońców: Jeśli przeciwnik gra 2 napastnikami, defensywny pomocnik przy 2 napastnikach cofa się obok lub między obu środkowych obrońców. Teraz można wykorzystać powstałą przewagę liczebną, przemieszczając piłkę w obrębie trójki obrońców. Jeśli napastnicy nie nadążają z przesuwaniem, można prowadzeniem piłki wejść w środek pola.
Wskazówki trenerskie do jednostki
  • Zmiana pozycji: zawodnik po mocnej stronie odchodzi, zawodnik po słabej stronie wychodzi do piłki
  • Dynamiczna trójka obrońców jako rozwiązanie przeciwko 2 napastnikom
  • Odejście na słabą stronę (przeciw kierunkowi przesuwania)
  • Stworzenie linii podania w luce
  • Ustawienie w głąb: pokonanie 1 linii podaniem i odegranie piłki (natychmiastowe pójście za piłką)
Ćwiczenie 1

Ćwiczenie podaniowe z przyjęciem w otwartej pozycji ciała

20 min

Wariant 1:

  • Zawodnik B przechodzi 1,5 m w lewo, ustawiony bokiem w otwartej pozycji ciała.
  • Zawodnik A podaje wewnętrzną częścią stopy do nogi dalszej zawodnika B.
  • Zawodnik B opanowuje piłkę i wykonuje celne podanie wewnętrzną częścią stopy do nogi dalszej zawodnika C, który wcześniej odchodzi 1,5 m w lewo.
  • Zawodnik C podaje do zawodnika D, który odchodzi w prawo.
  • Zawodnik D gra z zawodnikiem E „na ścianę”; zawodnik E prowadzi piłkę na pozycję startową.
  • Każdy zawodnik przechodzi do następnego oznaczenia.

Wariant 2:

  • Zawodnik C przechodzi 1,5 m w lewo, ustawiony bokiem w otwartej pozycji ciała.
  • Zawodnik A wykonuje celne podanie wewnętrzną częścią stopy do nogi zawodnika C dalszej od przeciwnika.
  • Zawodnik C zamyka pozycję ciała i odgrywa piłkę w przestrzeń zawodnika B.
  • Zawodnik B wykonuje celne podanie wewnętrzną częścią stopy do nogi zawodnika D dalszej od przeciwnika.
  • Zawodnik D odgrywa do zawodnika C, a zawodnik C podaje do zawodnika E.
  • Zawodnik E odgrywa piłkę do zawodnika D; zawodnik D gra z zawodnikiem E „na ścianę”, a zawodnik E prowadzi piłkę na pozycję startową.
  • Każdy zawodnik przechodzi do następnego oznaczenia.
Przybory i organizacja

Pole gry: Pięć pachołków oznacza pozycje od A do E.

Przybory treningowe: 5 pachołków i kilka piłek.

Liczba zawodników: Przy każdym pachołku stoi jeden zawodnik; przy pierwszym pachołku – co najmniej czterech zawodników.

Wskazówki trenerskie
  • W wariancie 1 – odchodzenie od pachołków tylko w bok, nie do tyłu.
  • W wariancie 1 – mocne podania do nogi dalszej.
  • W wariancie 1 – opanowanie piłki tak, aby w idealnym przypadku przed podaniem potrzebny był tylko jeden krok pośredni.
  • W wariancie 2 – krótkie opóźnienie po odegraniu.
  • Gdy tylko podanie ominie zawodnika, rusza on z dużą szybkością do przodu – jednak nie przed podaniem, bo inaczej powstaje podanie poprzeczne.
Ćwiczenie 2

Kombinacja 3 na 1

20 min
  • Celem ćwiczenia jest takie podanie do zawodnika numer dziesięć, aby mógł on podjąć pojedynek 1 × 1 z zawodnikiem numer pięć.
  • Pierwsze podanie zawsze trafia do zawodnika numer sześć, który albo rozgrywa kombinację z zawodnikiem numer dwa, albo od razu odwraca się z piłką i podaje do zawodnika numer dziesięć.
  • Zawodnik numer osiem próbuje temu przeszkodzić. Jeśli odbierze piłkę, zawodnicy numer dwa, cztery i sześć natychmiast ponownie wywierają na niego presję.
  • Jeśli zawodnik numer dziesięć skutecznie otrzyma podanie, podejmuje pojedynek 1 × 1 z zawodnikiem numer pięć i próbuje przeprowadzić piłkę przez jego linię.
  • Po pojedynku 1 × 1 zawodnik numer dziesięć podaje do zawodnika numer osiem, który oddaje piłkę do zawodnika numer cztery; ten rozpoczyna następną akcję.
  • Następna seria rozpoczyna się po drugiej stronie.
Przybory i organizacja

Pole gry: Sześć pachołków oznacza pozycje i linię docelową pojedynku.

Przybory treningowe: 6 pachołków, 3 znaczniki i kilka piłek.

Liczba zawodników: Pozycje numer dwa, cztery, sześć, osiem, dziesięć i pięć.

Wskazówki trenerskie
  • Przy bezpośredniej presji przeciwnika za plecami zawodnik numer sześć podaje piłkę do zawodnika numer dwa nogą dalszą od przeciwnika.
  • Zawodnik numer dwa w miarę możliwości szybko opanowuje piłkę nogą otwartą na grę i drugim kontaktem podaje do zawodnika numer dziesięć.
  • Zawodnik numer cztery sygnalizuje zawodnikowi numer sześć kontynuację akcji poprzez nogę, do której podaje, oraz okrzykiem: podanie do nogi otwartej na grę oznacza odwrócenie się z piłką, podanie do nogi dalszej od przeciwnika oznacza odegranie piłki.
Ćwiczenie 3

Podanie prostopadłe w grze 4 na 4 z zawodnikiem podającym

20 min32 x 16 m
  • Na polu gry gra toczy się w układzie 4 × 4.
  • Zawodnicy neutralni zawsze grają po stronie zespołu w posiadaniu piłki.
  • Celem jest sprawne przenoszenie piłki podaniami między oboma krótszymi bokami pola.
  • Zawodnicy neutralni powinni przy tym otrzymywać podania z dalszej połowy pola.
Przybory i organizacja

Pole gry: Cztery pachołki wyznaczają pole gry.

Przybory treningowe: 4 pachołki i kilka piłek.

Liczba zawodników: Dwa zespoły po czterech zawodników; przy każdym z krótszych boków pola stoi po dwóch zawodników neutralnych.

Wskazówki trenerskie
  • Zapewnienie szerokości i głębokości gry.
  • Na pozycjach w głębi – wychodzenie z cienia krycia.
  • Zawodnicy neutralni grają maksymalnie na dwa kontakty i nie zatrzymują piłki w miejscu.
  • Pokazywanie się do podania w otwartej pozycji ciała.
  • Przepuszczenie podania za siebie i podejście za akcją do odegrania piłki.
Ćwiczenie 4

6 na 6 + 2 dodatkowych zawodników

30 min
  • Gra toczy się swobodnie w układzie 6 × 6 z dwoma dodatkowymi zawodnikami.
  • Dodatkowi zawodnicy zawsze grają po stronie zespołu w posiadaniu piłki wzdłuż linii bocznych i wolno im grać tylko z pierwszej piłki.
Przybory i organizacja

Pole gry: Pachołki wyznaczają pole gry; na obu końcach pola stoi po jednej bramce.

Przybory treningowe: Pachołki, 2 bramki i kilka piłek.

Liczba zawodników: Dwa sześcioosobowe zespoły, dwóch dodatkowych zawodników i dwóch bramkarzy.

Wskazówki trenerskie
  • Odważne pokonywanie kolejnych linii przeciwnika.
  • Wykorzystanie dodatkowych zawodników do gry przez trzeciego zawodnika.
  • Gdy zawodnik zostanie pokonany podaniem – powrót za piłką.
  • Ustawienie w głąb w środku pola.
Kompletna jednostka jako gotowy plan treningowy – z animowanymi ćwiczeniami w aplikacji webowej. Przejdź do aplikacji webowej

Jednostka 2

Ćwiczenia: 4

Aby podać piłkę z obrony bezpośrednio do napastnika, potrzebne są nie tylko mocne i precyzyjne podania środkowych obrońców. Kluczową rolę odgrywają także podział przestrzeni i uwalnianie się od krycia w środku pola. Środkowi pomocnicy muszą umiejętnie otwierać półprzestrzenie, tak aby środkowy obrońca mógł podać bezpośrednio w głąb. Poza tym napastnicy muszą rozpoznać sytuację na boisku i pokazać się do podania w luce między przeciwnikami.

Nie zawsze jednak musi to być środkowy napastnik, który zostaje uruchomiony. Również boczny pomocnik lub skrzydłowy może zostać uruchomiony bezpośrednio przez środkowego obrońcę. W tym celu startuje on z pozycji bocznej w półprzestrzeń.

Niezależnie jednak od tego, który zawodnik zostaje uruchomiony w głąb, linia podania przez środek pola musi najpierw zostać otwarta. Środkowi pomocnicy mają w tym celu następujące możliwości:

  • Środkowy pomocnik w otwartej pozycji ciała odchodzi z półprzestrzeni do środkowego sektora. Jeśli środkowy pomocnik pociągnie za sobą swojego przeciwnika, piłkę można podać w półprzestrzeni w głąb. Jeśli przeciwnik utrzyma swoją pozycję, środkowy pomocnik może otrzymać podanie w środkowym sektorze na nogę dalszą i podać piłkę dalej do napastnika.
  • Defensywny pomocnik wychodzi naprzeciw środkowemu obrońcy będącemu przy piłce i pociąga za sobą swojego przeciwnika. Środkowy obrońca mimo to podaje do defensywnego pomocnika. Ten odgrywa piłkę z powrotem i otwiera półprzestrzeń, przemieszczając się następnie do środkowego sektora. Aby umożliwić środkowemu obrońcy podanie w głąb, ważne jest, żeby defensywny pomocnik odegrał piłkę po przekątnej na zewnątrz.
  • Jeśli twoja drużyna gra w systemie 3-4-3, twoi boczni środkowi obrońcy ustawiają się nieco szerzej, niż gdy budujesz grę z 2 środkowymi obrońcami. Daje to inną możliwość uwalniania się od krycia ruchami w przeciwnych kierunkach. Środkowy pomocnik po mocnej stronie odgrywa piłkę do środkowego obrońcy. Następnie środkowy pomocnik startuje po przekątnej na zewnątrz w głąb. Równocześnie skrzydłowy po mocnej stronie schodzi w kierunku środka i zostaje uruchomiony przez środkowego obrońcę. Pod warunkiem, że środkowemu pomocnikowi uda się pociągnąć za sobą swojego przeciwnika.
Wskazówki trenerskie do jednostki
  • Środkowi obrońcy: mocne podania w głąb. Na dłuższe odległości sprawdza się uderzenie wewnętrznym podbiciem po podłożu
  • Środkowi pomocnicy: umiejętne zwalnianie półprzestrzeni
  • Napastnicy: boczni pomocnicy i skrzydłowi: dostrzeganie luk w środku pola (szczególnie w półprzestrzeni) i wbieganie w nie. Przy tym wyjście naprzeciw podaniu nie dalej, niż to konieczne
  • Ruchy w przeciwnych kierunkach przy uwalnianiu się od krycia między pomocnikami a zawodnikami w głębi pola
  • Zawodnicy w głębi pola: kontrola piłki nogą dalszą od przeciwnika lub odegranie piłki
  • Gdy tylko środkowy obrońca poda do zawodnika w głębi pola, środkowi pomocnicy muszą pójść za piłką, aby otrzymać odegraną piłkę
Ćwiczenie 1

Prowadzenie piłki w polach z różnymi zadaniami

15 min20 x 20 m

Zawodnicy prowadzą piłkę w swoim kwadracie swobodnie albo tylko prawą lub tylko lewą nogą. Na sygnały wzrokowe i dźwiękowe wykonują zadania dodatkowe:

  • Klaśnięcie w dłonie: przysiad na piłce
  • Uniesienie prawej ręki: podawanie piłki między nogami z nogi na nogę
  • Uniesienie lewej ręki: prowadzenie piłki podeszwą
  • Dwa gwizdki: zmiana pola zgodnie z ruchem wskazówek zegara
  • Trzy gwizdki: zmiana pola przeciwnie do ruchu wskazówek zegara
  • Jeden gwizdek: zmiana pola po przekątnej
Przybory i organizacja

Pole gry: Duży kwadrat, w którego narożnikach znajdują się cztery mniejsze kwadraty.

Przybory treningowe: Pachołki i wysokie pachołki oraz jedna piłka na zawodnika.

Liczba zawodników: Zawodnicy zostają równomiernie podzieleni na cztery mniejsze kwadraty.

Wskazówki trenerskie
  • Prowadzenie piłki przy nodze.
  • Uniesiona głowa.
  • Ciągłe zmiany tempa i kierunku.
Ćwiczenie 2

Gra z 3 strefami

20 min
  • W polu 1 żółci grają w układzie 4 × 2 przeciwko zespołowi czerwonemu.
  • Celem zespołu żółtego jest wykonanie pięciu podań z rzędu; zespół w przewadze liczebnej gra przy tym bez ograniczenia liczby kontaktów.
  • Jeśli to się uda, zespół próbuje podać piłkę obok czerwonych zawodników w strefie środkowej do zespołu niebieskiego.
  • Jeśli i to się uda, dwaj czerwoni zawodnicy ze strefy środkowej przesuwają się do pola niebieskich i tam również grają w mniejszości liczebnej; pozostali dwaj czerwoni zawodnicy przesuwają się do strefy środkowej.
  • Zespół czerwony może opuścić środek tylko wtedy, gdy odbierze piłkę i poda do jednego z dwóch zawodników w strefie środkowej.
  • Wtedy zespół, który przed chwilą był w przewadze liczebnej, przechodzi do roli zespołu w mniejszości liczebnej: dwaj zawodnicy przesuwają się do pola czerwonych, a pozostali dwaj zostają w strefie środkowej.

Modyfikacje:

  • Zwiększenie liczby podań wymaganej do zmiany pola.
  • Ograniczenie kontaktów zespołu w przewadze liczebnej do trzech, dwóch lub jednego.
  • Zmiana następuje także po wyjściu piłki poza pole gry.
Przybory i organizacja

Pole gry: Cztery pachołki wyznaczają pole gry podzielone na trzy strefy.

Przybory treningowe: 4 pachołki i kilka piłek.

Liczba zawodników: Trzy czteroosobowe grupy – żółta, czerwona i niebieska. Żółci stoją w polu 1, niebiescy w polu 2; z czerwonych dwóch zawodników stoi przy żółtych, a dwóch w strefie środkowej.

Wskazówki trenerskie
  • Dobre przygotowanie podania do drugiego pola.
  • Mocne podanie przez strefę środkową.
Ćwiczenie 3

Gra: budowanie gry przez środkowych obrońców

20 min15 x 25 m
  • Celem ćwiczenia jest przeprowadzenie piłki od jednego środkowego obrońcy do drugiego.
  • Na polu gry gra toczy się w układzie 4 × 4 lub 2 razy 2 × 2; w tym wariancie po dwóch zawodników z każdego zespołu zawsze pozostaje na swojej połowie pola.
  • Zawodnicy na obwodzie grają po stronie zespołu w posiadaniu piłki i mogą oddawać piłkę tylko na jeden lub dwa kontakty.
  • Zespół zdobywa punkt, gdy piłka zostanie przeprowadzona kombinacją od jednego środkowego obrońcy do drugiego, oraz dodatkowy punkt, gdy środkowy obrońca poda bezpośrednio do drugiego środkowego obrońcy.
Przybory i organizacja

Pole gry: Sześć pachołków wyznacza pole gry podzielone na dwie połowy.

Przybory treningowe: 6 pachołków, 1 piłka i znaczniki.

Liczba zawodników: Po jednym środkowym obrońcy na każdym końcu pola, po dwóch neutralnych zawodników podających na każdym boku pola oraz zawodnicy z pola.

Wskazówki trenerskie
  • Zespół w posiadaniu piłki ma stale przewagę liczebną.
  • Dlatego broniący muszą bronić przestrzeni, nie dopuszczając do przejścia piłki na drugą stronę.
Ćwiczenie 4

Gra w przewadze liczebnej w strefach

25 min
  • W strefach zewnętrznych dwóch obrońców gra przeciwko jednemu napastnikowi, w strefie środkowej gra toczy się w układzie 2 × 2.
  • Zawodnicy próbują podać piłkę do następnej strefy.
  • Jeśli to się uda, jeden zawodnik zespołu w posiadaniu piłki z poprzedniej strefy podłącza się do akcji w następnej strefie.
  • Piłkę można też od razu podać do ostatniej strefy; wtedy jeden zawodnik ze strefy środkowej natychmiast przesuwa się do przodu.
  • Zawodnicy zespołu broniącego pozostają w swoich strefach.

Modyfikacja: Zespół w posiadaniu piłki gra w strefach w mniejszości liczebnej.

Przybory i organizacja

Pole gry: Pachołki wyznaczają pole gry podzielone na trzy równe strefy; na obu końcach pola stoi po jednej bramce.

Przybory treningowe: 2 bramki, pachołki i kilka piłek.

Liczba zawodników: Dwa równoliczne zespoły; do tego bramkarze. W każdej strefie zewnętrznej stoi dwóch obrońców i jeden napastnik, w strefie środkowej – po dwóch zawodników z każdego zespołu.

Wskazówki trenerskie
  • Wykorzystanie przewagi liczebnej do szybkiej gry kombinacyjnej.
  • Wykorzystanie przewagi liczebnej do poszerzania gry i zmuszania przeciwników do biegania.

Jednostka 3

Ćwiczenia: 4

Ostatnia jednostka treningowa poświęcona grze kombinacyjnej przez środek pola dotyczy podań ze środka pola do napastnika. Chodzi przy tym zarówno o podania przed linię obrony przeciwnika, jak i o piłki za linię obrony.

Aby środkowy pomocnik mógł rozpocząć obiecujący atak, potrzebne jest skoordynowane uwalnianie się od krycia napastników. Szczególnie napastnik po mocnej stronie może przy tym regularnie pokazywać się do krótkiego podania, aby pociągnąć za sobą przeciwnika. Dzięki temu powstaje luka w linii obrony przeciwnika. W tę lukę może wbiec napastnik po słabej stronie lub skrzydłowy.

Jeśli gra w głąb nie jest możliwa, można podać do napastnika po mocnej stronie. Z reguły będzie on miał przeciwnika za plecami, przez co odwrócenie się z piłką jest bardzo trudne. Dlatego środkowy pomocnik po mocnej stronie powinien podążyć za akcją, aby otrzymać odegranie. Alternatywnie napastnik po mocnej stronie może też spróbować przedłużyć piłkę w głąb do skrzydłowego.

Jeśli środkowy obrońca przeciwnika bardzo ciasno podąża za napastnikiem po mocnej stronie, napastnik może zastosować bieg po łuku. W tym celu najpierw biegnie kilka metrów w kierunku pomocnika prowadzącego piłkę. Następnie nagle odbija łukiem w głąb. Wbiega przy tym w przestrzeń między środkowym a bocznym obrońcą przeciwnika.

Wskazówki trenerskie do jednostki

Napastnicy:

  • Ruchy w przeciwnych kierunkach przy uwalnianiu się od krycia: zawodnik po mocnej stronie wychodzi do piłki, zawodnik po słabej stronie odchodzi
  • Środkowy obrońca idzie bardzo blisko: zastosowanie biegu po łuku
  • Wyjście z cienia krycia linii pomocy przeciwnika
  • Szukanie biegów w głąb (odejście na słabą stronę, ruch równolegle do linii obrony i wraz z podaniem dynamiczny start w głąb)

Pomocnicy:

  • Przy krótkim podaniu pójście za piłką w celu odegrania
  • Podania za linię obrony
Ćwiczenie 1

Budowanie gry przez środkowy sektor – kolejność podań

20 min
  • Gdy środkowy obrońca zmieni stronę atakowania, obaj defensywni pomocnicy jednocześnie cofają się, dbając przy tym o ustawienie względem siebie po przekątnej.
  • Gdy defensywny pomocnik na słabej stronie otrzyma piłkę, odwraca się z piłką i podaje ją w głąb do ofensywnego pomocnika.
  • Ofensywny pomocnik odgrywa piłkę do defensywnego pomocnika na mocnej stronie, który podaje z powrotem do pierwszego środkowego obrońcy.
  • W ten sposób kolejność podań zaczyna się od nowa.
Przybory i organizacja

Pole gry: Pachołki oznaczają pozycje wyjściowe.

Przybory treningowe: Pachołki i kilka piłek.

Liczba zawodników: Dwóch środkowych obrońców, dwóch defensywnych pomocników i ofensywny pomocnik.

Wskazówki trenerskie
  • Dokładne i mocne podania do zawodnika w otwartej pozycji ciała.
  • Głośne, słyszalne podpowiadanie – „Obróć się!”, „Odegraj!”.
Ćwiczenie 2

Koordynacja, technika i przyspieszenie

15 min
  • Zawodnicy pokonują płotki zgodnie z zadaniem.
  • Tuż zanim dotrą do przedostatniego płotka, trener podaje piłkę przed ostatni płotek.
  • Zawodnik odgrywa z pierwszej piłki i po obrocie biegnie sprintem aż do tyczki.

Modyfikacje:

  • Trener rzuca piłkę półgórną lub do uderzenia głową.
  • Po przeciwnej stronie należy ustawić drugą tyczkę docelową w innym kolorze. Podając piłkę, trener wywołuje kolor jednej z dwóch tyczek; po swoim podaniu zawodnik biegnie sprintem do tej tyczki.
Przybory i organizacja

Pole gry: Sześć płotków ustawionych jest jeden za drugim. Pięć metrów za ostatnim płotkiem stoi trener, a dziesięć metrów przed nim, po przekątnej, tyczka docelowa.

Przybory treningowe: 6 płotków, 1 tyczka docelowa i kilka piłek.

Liczba zawodników: Zawodnicy startują jeden po drugim.

Wskazówki trenerskie
  • Wysoka jakość wykonania ćwiczenia.
  • Mocne i dokładne odegrania.
  • Stopniowe zwiększanie tempa.
Ćwiczenie 3

Zmiana strony atakowania w grze

25 min24 x 12 m
  • Gra toczy się w układzie 3 × 3 na utrzymanie się przy piłce.
  • Zespół w posiadaniu piłki zdobywa punkt za każdą bezbłędną zmianę strony atakowania od jednego zawodnika neutralnego do drugiego.
Przybory i organizacja

Pole gry: Cztery pachołki wyznaczają pole gry.

Przybory treningowe: 4 pachołki i kilka piłek.

Liczba zawodników: Dwie trzyosobowe grupy i dwóch zawodników neutralnych.

Wskazówki trenerskie
  • Orientacja przed przyjęciem piłki.
  • Przyjęcie kierunkowe pierwszym kontaktem w nowym kierunku gry.
  • Wychodzenie z piłką z ciasnych sytuacji.
  • Wychodzenie z cienia krycia przeciwnika.
Ćwiczenie 4

Gra skrzydłami

25 minPołowa boiska
  • Gra toczy się swobodnie w układzie 8 × 7.
  • Jeden zespół gra z czwórką obrońców i trzema pomocnikami i próbuje wyprowadzić kontratak przez linię środkową.
  • Drugi zespół rozpoczyna grę po podaniu trenera i gra z czterema pomocnikami i trzema napastnikami.
  • Jego celem jest zakończenie akcji strzałem na bramkę.
Przybory i organizacja

Pole gry: Wysokie pachołki wyznaczają pole gry; na jednym końcu stoi bramka.

Przybory treningowe: Wysokie pachołki, 1 bramka i kilka piłek.

Liczba zawodników: Zespół z siedmioma zawodnikami z pola i bramkarzem przeciwko zespołowi z siedmioma zawodnikami.

Wskazówki trenerskie
  • Napastnik opanowuje piłkę nogą dalszą od przeciwnika.
  • Ustawia się przy tym bokiem do przeciwnika, aby odległość między piłką a przeciwnikiem była jak największa.
  • W tym ustawieniu przód ciała jest zwrócony do środka, dzięki czemu piłkę można przyjąć kierunkowo do środka.
  • Akcje są szybko doprowadzane do strzału.
  • Po podaniu prostopadłym środkowy pomocnik natychmiast podłącza się do akcji, aby pokazać się do podania.
  • Utrzymuje pozycję w środkowym sektorze i ściąga na siebie przeciwników, aby otworzyć linię podania do półprzestrzeni.
Twój trening. Twoja aplikacja webowa.

Kompletne plany treningowe znajdziesz w aplikacji webowej

  • Wszystkie 52 tygodnie, do trzech jednostek tygodniowo
  • Ponad 1000 ćwiczeń – wiele z nich animowanych
  • Twórz własne plany treningowe i udostępniaj je drużynie
Zacznij za darmo

Bez subskrypcji, bez karty kredytowej. Rejestracja w 1 minutę.